Зеҳни сунъӣ: истифодаи оқилонаи он барои рушди иқтисоди рақамии Тоҷикистон имконоти нав фароҳам меорад

Матлаб таъкид мекунад, ки зеҳни сунъӣ имрӯз танҳо як воситаи техникӣ нест, балки яке аз самтҳои муҳими рушди иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва илмӣ мебошад. Ба навиштаи муаллиф, истифодаи масъулиятноки ин технология метавонад дар ҳалли вазифаҳои нави давлатҳо, аз ҷумла баланд бардоштани самаранокии идоракунӣ ва истифодаи беҳтари захираҳо, нақши назаррас бозад. Дар мақола инчунин истифодаи зеҳни сунъӣ дар идоракунии давлатӣ, хизматрасониҳои электронӣ, кишоварзӣ, энергетика, саноат, нақлиёт, молия ва маориф баррасӣ шудааст. Зикр мешавад, ки ин технология метавонад барои пешгӯии ҳосилнокӣ, таҳлили талабот ба неруи барқ ва муайян кардани хавфҳои табиӣ ва тағйироти муҳити зист муфид бошад. Дар анҷом таъкид мешавад, ки рушди зеҳни сунъӣ бояд бо риояи қонун, ҳуқуқи инсон, ҳифзи маълумоти шахсӣ ва омодасозии мутахассисон ҳамоҳанг бошад ва барои Тоҷикистон як ҷузъи муҳими рушди устувор ва иқтисоди рақамӣ маҳсуб мешавад.