Тавсияи муфид: Барои хуб нашъунамо ёфтани гул дар шароити хона интихоби хок омили асосӣ аст

АМИТ «Ховар» дар Душанбе навишт, ки парвариши гул дар хона барои бисёр занону духтарон машғулияти дӯстдошта аст, аммо барои натиҷаи хуб риояи чанд қоида муҳим мебошад: интихоби ҷойи мувофиқ, реҷаи дурусти обёрӣ, таъмин намудани рӯшноии зарурӣ ва, пеш аз ҳама, интихоби хоки муносиб. Дар матлаб таъкид шудааст, ки хоки беҳосил метавонад ба нашъунамои растанӣ халал расонад. Ҳамчунин, андозаи тубак, мавҷудияти сӯрохиҳои обгузар, навъи растанӣ ва эҳтиёҷоти хоси ҳар гул бояд ҳангоми нигоҳубин ба ҳисоб гирифта шавад. Обёрии аз ҳад зиёд, рӯшноии номувофиқ ва интихоби нодурусти тубак аз сабабҳои маъмули сустшавии растаниҳои хонагӣ номбар шудаанд. Дар идома, мақола ба гули сабр (алоэ), анҷибар (геран) ва шамшергул (сансевиерия) алоҳида таваҷҷуҳ карда, шароити парвариш, басомади обёрӣ ва ҷойгиркунии мувофиқро шарҳ медиҳад. Дар анҷом гуфта мешавад, ки парвариши муваффақонаи растаниҳои хонагӣ аз хоки дуруст, тубаки дорои сӯрохиҳои обгузар, обёрии мӯътадил ва рӯшноии мувофиқ вобаста аст.